groep 460

Brieven 2019

Januari: Kazachstan: Mensenrechtenverdediger gevangen

 

 

In april en mei 2016 waren er in heel Kazachstan vreedzame demonstraties tegen de van overheidswege geplande veranderingen in de wetgeving inzake grondeigendom. In samenhang met deze protesten werden onder anderen Maks Bokaev en Talgat Ayan opgepakt. Voor deze twee mensrechtenverdedigers zou de detentie niet kortstondig blijken. In februari 2017 werden ze tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld vanwege deelname aan de organisatie van vreedzame demonstraties, publicaties op sociale media en aanzetten tot verdeeldheid.

Talgat Ayan is op 28 april 2018 vrijgelaten, Maks Bokaev bevindt zich nog altijd in  de strafkolonie Petroplavkovsk in het noorden van Kazachstan.

Maks Bokaev lijdt al vijf jaar aan hepatitis C. Sinds zijn gevangenname is zijn gezondheidstoestand  ernstig verslechterd.

Amnesty International beschouwt Maks Bokaev als een gewetensgevangene die alleen gevangen zit vanwege het vreedzame gebruik van het recht op vrije meningsuiting en het recht op vreedzame vergadering.

 

U schrijft een brief aan de autoriteiten van Kazachstan en roept hen op Maks Bokaev onmiddellijk vrij te laten en de rechtmatigheid van zijn detentie te onderzoeken.

 

 

Februari: Burundi: Absurd lange straf voor activist

 

 

Mensenrechtenverdediger Germain Rukuki werd in april 2018 veroordeeld tot 32 jaar celstraf, omdat hij streed tegen marteling in Burundi.

 

Activisten en organisaties onderdrukt

 

Germain Rukuki zou in 2016 onder meer ‘de staatsveiligheid hebben bedreigd’, omdat hij zich als werknemer van de inmiddels verboden organisatie ACAT-Burundi inzette tegen marteling. De rechter veroordeelde Germain Rukuki ook voor ‘deelname aan een rebellerende beweging’.

Maatschappelijke organisaties worden in Burundi steeds meer onderdrukt, nadat in april 2015 een politieke crisis uitbrak. President Nkurunziza besloot toen zich voor een derde termijn herkiesbaar te stellen. Daarop braken massale protesten uit. Veel mensenrechtenverdedigers zijn het land ontvlucht. Degenen die nog in Burundi zijn, worden geregeld bedreigd, gearresteerd en vervolgd na valse aanklachten.

 

 U schrijft naar de autoriteiten van Burundi en roept hen op, Germain Rukuki onmiddellijk vrij te laten.

 

 

Maart: Verenigde Staten: Asielzoekster in willekeurige detentie

 

De derde brief van dit jaar schrijven we voor Internationale Vrouwendag:

 

 

Alejandra, een 43-jaar oude transgender uit El Salvador, heeft in november 2017 asiel aangevraagd in de Verenigde Staten. Daarna werd zij door de US Immigratie dienst ICE gedetineerd in Cibola County in New Mexico.

 

In El Salvador was zij een activiste die streed voor de rechten van transgenders. Zij is na afpersing, ernstige mishandelingen en aanrandingen door criminele bendes en militairen, gevlucht naar de Verenigde Staten.

 

Alejandra’s verzoek om vrijlating in afwachting van het besluit op haar asielverzoek, is zonder opgaaf van redenen afgewezen.

Bij een bezoek aan haar door Amnesty International  gaf zij aan dringend behoefte te hebben aan adequate medische zorg. Deze is onder de maat ondanks klachten van haar kant.

 

Amnesty vraagt onmiddellijke vrijlating van Alejandra vanwege willekeurige detentie van een vluchteling die op legale wijze asiel heeft aangevraagd. Ook vraagt Amnesty om adequate medische zorg gedurende de tijd dat zij in detentie verblijft.

 

U schrijft naar de autoriteiten van de Verenigde Staten en vraagt om onmiddellijke vrijlating van Alejandra.

 

April: Verenigde Arabische Emiraten: Mensenrechtenverdediger gevangen

 

 

Op 31 december 2018 bevestigde het Federale Hooggerechtshof in Abu Dhabi de gevangenisstraf van 10 jaar voor de mensen-rechtenverdediger Ahmed Mansoor.

Hij is onder meer veroordeeld vanwege belediging van status en aanzien van de Verenigde Arabische Emiraten en hun symbolen en verspreiding van valse informatie om de goede naam van de Verenigde Arabische Emiraten in het buitenland te beschadigen.

 

Ahmed Mansoor is een blogger, dichter en bekend mensenrechtenverdediger. Hem werd in 2015 de gerenommeerde Martin-Ennals-Preis voor verdedigers en verdedigsters van mensenrechten toegekend. Sinds 2006 documenteerde hij de mensenrechtensituatie in de Verenigde Arabische Emiraten en sprak hij zich in zijn blog, in sociale media en in interviews met internationale media openlijk uit voor de naleving van internationale mensenrechten.

 

Ahmed Mansoor zit sinds maart 2017 als geweldloze politieke gevangene vast. Na de uitspraak van het Federaal Hooggerechtshof zijn de rechtsmiddelen die hem ter beschikking staan, uitgeput. Hij kan niet nog eens tegen zijn veroordeling in beroep gaan. Amnesty International vraagt zijn onmiddellijke onvoorwaardelijke vrijlating en de vernietiging van zijn veroordeling en zijn straf.

 

U schrijft naar de autoriteiten van de Verenigde Arabische Emiraten en roept hen op Ahmed Mansoor onmiddellijk onvoorwaardelijk vrij te laten en zijn veroordeling en straf te vernietigen.

 

Mei: Equatoriaal Guinea: Jongerenactivist zonder duidelijke reden opgepakt

 

 

 

De politie heeft in Equatoriaal-Guinea jongerenactivist Joaquín Elo Ayeto op 25 februari 2019 zonder duidelijke reden gearresteerd. Tijdens zijn verblijf op het politiebureau werd hij gemarteld.

 

Meerdere keren zonder reden vast

 

Joaquín Elo Ayeto is lid van een oppositiepartij en verbonden aan een platform dat opkomt voor de rechten van jongeren. Hij werd al eerder opgepakt vanwege zijn werkzaamheden. Hij wordt er nu van beschuldigd dat hij over informatie beschikt over een samenzwering om de president te vermoorden. Het is onduidelijk waar de beschuldiging precies vandaan komt.

 

Gemarteld door politie

 

Op het politiebureau werd Joaquín Elo Ayeto in elkaar geslagen en aan zijn handen opgehangen. Toen hij op 1 maart voor de rechter verscheen, liet hij zijn verwondingen zien. De rechter weigerde te luisteren naar zijn verklaring en besloot zijn voorarrest te verlengen. Zijn advocaat en familie mogen hem niet bezoeken. Amnesty maakt zich ernstige zorgen over zijn gezondheid en veiligheid in de gevangenis.

 

U schrijft naar de autoriteiten van Equatoriaal Guinea en roept hen op Joaquín Elo Ayeto onmiddellijk vrij te laten.

 

Juni: Verenigde Staten: een inheemse Lakota Amerikaan levenslang veroordeeld

 

 

Leonard Peltier is een inheemse Lakota Amerikaan, die tweemaal levenslang kreeg voor moord op twee agenten van de FBI in 1975. Amnesty International twijfelt sterk aan de eerlijkheid van zijn proces waarbij mogelijk politieke factoren hebben meegespeeld.

Leonard was lid van de AIM (American Indian Movement), een organisatie die opkomt voor de rechten van de Amerikaanse inheemse indianenbevolking. Op 26 juni 1975 werden twee FBI-agenten doodgeschoten tijdens een confrontatie met leden van de AIM. In 1977 werd Leonard schuldig bevonden aan de moorden en veroordeeld. Hij ontkent niet dat hij aanwezig was bij het incident, maar wel dat hij de agenten heeft gedood.

Een sleutelgetuige van de schietpartij trok later haar verklaring in, maar werd door de rechter niet opgeroepen als getuige omdat haar getuigenis ‘schadelijk kon zijn voor de regering’. In 2000 verklaarde ze dat ze Leonard had aangewezen na maandenlange bedreigingen en intimidatie door FBI-agenten.

 

In 1980 werden de documenten vrijgegeven aan Leonards advocaten. Ze bevatten bewijsmateriaal dat door de aanklager tijdens het proces is achtergehouden. Het Hof van Beroep stond echter geen nieuw proces toe.

 

Leonard Peltier is nu 74 jaar en lijdt aan diabetes en andere gezondheidsklachten. Pas in 2024 kan hij weer een verzoek om vrijlating indienen.

 

U schrijft een brief aan de Amerikaanse president waarin u hem – opnieuw – oproept Leonard Peltier vrij te laten. (We voerden al actie voor Leonard Peltier in oktober 2014 en september 2015.)

 

September: Iran: Drie vrouwelijke activisten

 

 

Arbeidsrechtenactivisten opgepakt

 

Drie vrouwelijke Iraanse activisten, Anisha Assadolahi, Atefeh Rangriz en Neda Naji, namen op 1 mei deel aan een vreedzame bijeenkomst. De demonstratie vond plaats op de internationale Dag van de Arbeid voor het parlementsgebouw in Teheran. Veiligheidsagenten sloegen de bijeenkomst hard uiteen en pakten tientallen mensen op. Onder hen waren de drie vrouwen. Toen journalist Marzieh Amiri informeerde wat er gebeurd was, werd ook zij gearresteerd. Alle vier de vrouwen worden nu valselijk beschuldigd van misdrijven tegen de nationale veiligheid; ze zouden onder meer ‘propaganda tegen de staat hebben verspreid’.

 

Langdurig in eenzame opsluiting

 

Anisha Assadolahi, Atefeh Rangriz, Neda Naji en Marzieh Amiri werden na hun arrestatie wekenlang in eenzame opsluiting vastgehouden. Dit kan worden gezien als marteling. Ze hebben nog altijd geen toegang tot hun advocaat.

 

Verdere risico op marteling

 

Atefeh Rangriz en Neda Naji weigerden een chador (een sluier die het hele lichaam behalve het gezicht bedekt) te dragen. Als straf werden ze door een gevangenisbewaarder geslagen. Ze liepen flinke verwondingen op.

In juni werden Atefeh Rangriz en Neda Naji overgebracht naar een andere gevangenis. Daar zitten ze tussen vrouwen die ernstige geweldsmisdaden hebben gepleegd. Ze lopen daar het risico te worden aangevallen door medegevangenen en bewaarders.

Marzieh Amiri heeft dringend medische zorg nodig. Ze lijdt aan epilepsie en heeft last van duizelingen en een lage bloeddruk.

 

U schrijft een brief aan de Iraanse autoriteiten en roept hen op Anisha Assadolahi, Atefeh Rangriz, Neda Naji en Marzieh Amiri onmiddellijk vrij te laten en hen in de tussentijd goed te behandelen.

 

Oktober: Turkije: 2 vermiste mannen

 

 

Waar zijn Gökhan Türkmen en Mustafa Yılmaz?

 

Gökhan Türkmen en Mustafa Yılmaz worden sinds februari 2019 vermist. Hun families vrezen dat ze met geweld zijn ontvoerd vanwege hun vermeende betrokkenheid bij de couppoging in 2016. De Turkse autoriteiten ontkennen dat zij Gökhan Türkmen en Mustafa Yılmaz gevangen houden.
Rond dezelfde tijd verdwenen ook vier andere mannen die beschuldigd worden van betrokkenheid bij de couppoging. Inmiddels is bekend dat zij in de gevangenis van Ankara zitten.

Fysiotherapeut Mustafa Yilmaz verloor zijn baan na de couppoging van 2016. Hij werd opgepakt en veroordeeld voor ‘deelname aan een gewapende terroristische organisatie’. In afwachting van zijn hoger beroep werd hij vrijgelaten en ging hij weer aan het werk als fysiotherapeut. Op 19 februari verdween hij op weg naar zijn werk.

Ook ambtenaar Gökhan Türkmen werd ontslagen vanwege mogelijke betrokkenheid bij de couppoging. Drie jaar lang dook hij onder, maar hij had nog wel af en toe contact met zijn ouders. Op 7 februari verdween hij.

 

U schrijft een brief aan de Turkse autoriteiten en roept hen op een onafhankelijk onderzoek uit te voeren om de verblijfplaats van Gökhan Türkmen en Mustafa Yılmaz openbaar te maken.

 

November: Cuba: Journalist opgepakt voor ‘ongehoorzaamheid’

 

 

De Cubaanse journalist Roberto de Jesús Quiñones Haces is veroordeeld tot een jaar cel voor ‘verzet’ en ‘ongehoorzaamheid’. Hij is advocaat en werkt als onafhankelijke journalist bij de nieuwssite Cubanet. Hij is een geweldloze politieke gevangene en moet onmiddellijk onvoorwaardelijk worden vrijgelaten.

 

Vrijheid van meningsuiting

 

In Cuba worden activisten en journalisten steeds vaker geïntimideerd, gestraft en opgesloten voor misdrijven die niet verenigbaar zijn met het internationale recht of die al tientallen jaren in Cuba worden gebruikt om kritische stemmen het zwijgen op te leggen. Een onafhankelijke rechterlijke macht ontbreekt. Onafhankelijke journalisten zijn in Cuba regelmatig het slachtoffer van willekeurige toepassing van onduidelijke wetgeving. Zij worden geïntimideerd, gevangengezet en hun websites geblokkeerd door de autoriteiten.

 

Veroordeeld zonder hoorzitting

 

Roberto de Jesús Quiñones Haces zegt dat hij al sinds 2015 af en toe zomaar wordt opgepakt. Afgelopen april gebeurde het weer en sloegen agenten hem daarbij. Na zijn vrijlating deed hij aangifte. In augustus werd hij zonder voorafgaande hoorzitting veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf. Op 11 september werd hij opgepakt om zijn straf uit te zitten.

 

U schrijft een brief naar de autoriteiten van Cuba en roept hen op Roberto de Jesús Quiñones Haces onmiddellijk vrij te laten.

 

December: Verenigde Staten: een inheemse Lakota Amerikaan levenslang veroordeeld

 

 

Voor Leonard Peltier voerden we in juni van dit jaar actie (eerder al in oktober 2014 en september 2015). Gezien zijn precaire situatie doen we dit opnieuw. Leonard Peltier is een inheemse Lakota Amerikaan, die tweemaal levenslang kreeg voor moord op twee agenten van de FBI in 1975. Amnesty International twijfelt sterk aan de eerlijkheid van zijn proces waarbij mogelijk politieke factoren hebben meegespeeld.

 

Leonard Peltier was lid van de American Indian Movement, een organisatie die opkomt voor de rechten van de Amerikaanse inheemse indianenbevolking. In juni 1975 werden twee FBI-agenten doodgeschoten tijdens een confrontatie met leden van deze organisatie. In 1977 werd Leonard schuldig bevonden aan de moorden en veroordeeld. Hij heeft steeds ontkend dat hij de agenten heeft gedood.

 

Een sleutelgetuige van de schietpartij trok later haar verklaring in, maar werd door de rechter niet opgeroepen als getuige omdat haar getuigenis ‘schadelijk kon zijn voor de regering’. In 2000 verklaarde ze dat ze Leonard Peltier had aangewezen na maandenlange bedreigingen en intimidatie door FBI-agenten. Al in 1980 vrijgegeven documenten bevatten bewijsmateriaal dat door de aanklager tijdens het proces is achtergehouden. Het Hof van Beroep stond echter geen nieuw proces toe.

 

Leonard Peltier is nu 74 jaar en lijdt aan diabetes en andere gezondheidsklachten. Pas in 2024 kan hij weer een verzoek om vrijlating indienen.

 

U schrijft een brief aan de Amerikaanse autoriteiten waarin u hen – opnieuw – oproept Leonard Peltier vrij te laten of hem dichter bij familie onder te brengen.

Archief
Categorieën
  • Geen categorieën